“De trillingen voel ik door mijn lijf: hoe zuiverder ik speel, hoe beter mijn lichaam voelt”

Kim (20) kreeg op haar vierde de ziekte van Pfeiffer, waarna ze de auto-immuunziekte SLE/Lupus kreeg. ‘Gewoon pech’, volgens de artsen. Pech die wel de rest van haar leven op zijn kop heeft gezet. Maar toch heeft ze haar dromen waargemaakt: ze speelt viool en zit nu in het derde jaar van het Conservatorium in Amsterdam.

Wat betekent de SLE voor jou?
kim_spierenburg1Ik leg het altijd zo uit: iedereen heeft een leger in zijn lichaam. Mijn leger vecht niet of juist tegen elkaar, in plaats van tegen de vijand. Hierdoor krijg ik overal ontstekingen, in pezen, mijn huid, etc. Het is heel grillig, elke keer anders. De ene dag word ik wakker en kan ik mijn polsen niet bewegen, de andere dag is mijn knie erbij gekomen. Een week later kan het allebei weg zijn. Ik kan nooit voorspellen hoe de volgende dag zal zijn en er zijn nog steeds dagen dat het echt niet gaat. Maar ik wil wel dat mijn plannen, mijn studie en geplande optredens doorgaan. Hoe kom je dan toch over die pijn heen en kun je presteren?

Hoe kwam je erbij om viool te gaan spelen?
Dat wist ik op mijn derde al, ik heb het waarschijnlijk op tv gezien, want mijn familie is helemaal niet muzikaal. Op mijn zesde mocht ik op les en vanaf dat moment vond ik het fantastisch. Het was af en toe wel moeilijk, want ook viool spelen deed pijn. Soms was het echt een gevecht. Maar ik kreeg er zoveel voor terug dat het dat waard was. Het geluid hielp ook tegen de pijn. De trillingen voelde ik door mijn lijf: hoe zuiverder ik speelde, hoe beter mijn lichaam voelde. Hoe mooier het geluid, hoe beter ik me voelde. Dus was een goede stimulans om meer te gaan oefenen.

Je zit in een rolstoel, maar om op te kunnen treden met je viool moest je staan. En dat doe je nu. Hoe heb je dat gedaan?
Ik zit in een rolstoel omdat ik het niet vol kan houden de hele dag te lopen en te staan. Een paar jaar geleden wilde ik heel graag les krijgen van Coosje Wijzenbeek, een bekende vioolpedagoge. Zij leidt het gezelschap The Fancy Fiddlers. Zij zei: als je mee wilt doen aan de concerten, moet je wel kunnen staan. Ik wilde dat wel graag proberen, ook al was het heel zwaar. Twee jaar lang repeteerde ik elke week mee en probeerde dan om te staan, maar als ik dat deed, had ik erna twee weken last. Als het gezakt was, ging ik het weer opnieuw proberen. Dat was mentaal heel zwaar: bewust iets gaan doen waarvan je weet dat je er veel last van krijgt. Maar het geluid is staand veel mooier en ik wilde het heel graag. Het ging steeds beter en na twee jaar is het gelukt! Nu kan ik bij elk optreden staan, ook al is het nog steeds niet makkelijk. Na mijn optreden vorige week kon ik bijvoorbeeld niet slapen van de pijn. Veel mensen zeiden: wat slecht dat Coosje dat eist. En ja, het was ook moeilijk. Maar ik ben nu heel blij. Zij was de eerste die tegen me zei: ik ga niet zeggen dat je het niet kan.

Januari was een drukke maand voor jou. Vertel…
Ik heb opgetreden op de Big Improvement Day, een dag waarop de overheid en het bedrijfsleven samenkomen om maatschappelijke issues op te lossen. Ik speelde viool als entertainment tussendoor en vertelde mijn verhaal. Ik kreeg als enige die dag een staande ovatie en werd ook nog uitgeroepen tot een van de drie beste sprekers van de dag. Een geweldige ervaring! Die dag werd ik gevolgd door Hart van Nederland en de dag erna was ik te gast bij Giel Beelen op 3fm. Ik was ook te horen op radio1 en stond in twee kranten. Vorige week was ik ook nog te zien bij Studio MAX live! Dit was de eerste keer dat ik met mijn verhaal naar buiten ben getreden. Het waren wel heftige dagen, dat voel ik nu nog. Mijn lichaam zei: het is heel leuk, maar nu gaat het echt niet meer. Ik moest er een week van uitrusten, maar het was het waard!

Wat is jouw droom?
Ik heb heel veel dromen. Een van die dromen is om in een stadion te staan en op te treden voor heel veel mensen. Ik wil graag andere mensen inspireren en motiveren, en laten zien dat je veel meer kunt dan je zelf denkt. Verder vind ik het heel leuk om met de viool en als spreker op te treden, zoals vorige week. Dat zou ik graag vaker doen!

Heb je nog tips voor andere jongeren (met een ziekte/beperking)?
Blijf altijd denken in je eigen mogelijkheden. Denk niet te vaak in wat je niet kan, hoe makkelijk dat ook is. Wees niet bang om te gaan voor wat je echt wilt. En trek je niks aan van mensen die zeggen dat je het niet kunt.

Wil je Kim een keer op zien treden? Hou dan haar website in de gaten!

Origineel artikel op Hoezo Anders

Categories: Artikelen